|
Afgelopen zaterdag 6 juni 2009 was het dan zover. In de Genderbeemd in Eindhoven werd gestreden om de felbegeerde TOB Beker. Voor zvt. Bernards Verzekeringen de laatste kans om het seizoen met enige glans af te sluiten en met iets tastbaars op zak de zonnige vakantiebestemmingen op te zoeken. De voorbereiding De vooruitzichten waren positief. Pinten-vedette Niels Bohnen was weliswaar geblesseerd afgevallen, maar zijn positie werd ingevuld door Arjen Weening uit het beloftenelftal. Trainer/Coach Paul van Eeten nam Niels Bohnen op in de Technische staf zodat hij zijn ervaring, ondanks zijn blessure, over kon brengen op de jongens die het vandaag moesten doen. Zo reisde de voltallige selectie zaterdag morgen al vroeg richting Eindhoven. In het teken van de teambuilding werd er de avond voor het toernooi een activiteit ingelast. Van Eeten: "Het leek me een strak plan de jongens op scherp te zetten. Aangezien een clubje uit de buurt zojuist was gepromoveerd en er een feestje gepland stond, dacht ik dat deze activiteit het wij-gevoel wel eens kon versterken. Ook konden de jongens iets opsteken van de voldoening die het binnenhalen van een prijs oplevert. Al met al vond ik het wel een geslaagd initiatief van mezelf". Zvt. Bernards Verzekeringen - Gremio Dat Paul’s Boys er iets van op hadden gestoken was nog even de vraag, wel kwamen ze goed gemutst aan in het volgepakte stadion in Eindhoven. De eerste wedstrijd werd gespeeld tegen Gremio. Meteen een topper zo bleek later die dag. Na een snelle achterstand, door een belabberde voetbeweging van keeper Martijn Van den Hoven kon de spits van Gremio de bal eenvoudig binnenschuiven, duurde het even voordat de pinten eenmaal los waren. Ondanks het zwakke verdedigende werk werd de wedstrijd toch nog omgebogen naar een 2-1 overwinning. Na de wedstrijd was de Technische Staf furieus over het vertoonde spel. Niels Bohnen na afloop: "Als je zo speelt win je nooit iets, ik kan het weten", was zijn reactie kort en bondig. Dennis Bernards wilde nog wel wat kwijt over zijn eerste optreden die dag: "Ik ben best tevreden, zolang je wint blijf je in het toernooi. En zolang wij voorin meer doelpunten maken dan onze keeper achterin fouten maakt... Tja dan kan het best wel eens een mooi dagje worden". Zvt. Bernards Verzekeringen - TOB KNVB 1.3 Na een korte onderbreking, die de Pinten vooral aangrepen om de overige teams te vermoeien met ritmische klanken, traden de mannen aan tegen TOB KNVB 1.3. Deze wedstrijd speelden de Pinten beduidend frisser en met wat meer inspiratie. Er werden een groot aantal kansen gemist, maar ze bleven redelijk eenvoudig overeind. Door een slippertje aan het einde van de wedstrijd stond er een 3-1 eindstand op het bord. Van den Hoven maakte beduidend minder fouten. Hierdoor voetbalde de rest van het team meteen een stuk makkelijker. Met dit resultaat was een plek in de halve finales nu al veilig gesteld. De derde wedstrijd was alleen nog van belang voor de eerste of tweede plek in de poule. Van Eeten was nog niet geheel tevreden: “Ik heb me weer zitten verbijten op de bank…. Het is onverklaarbaar. De ene keer verprutst de keeper het, de andere keer wordt er voorin te weinig afgemaakt. Hierover is het laatste woord nog niet gezegd”. Zvt. Bernards Verzekeringen - TOB KNVB 2 Na een minuten lange donderspeech van Niels Bohnen betreden de Pinten het veld voor de derde en tevens laatste poulewedstrijd tegen TOB KNVB 2. Al snel blijkt dat het effect had op Paul’s Boys. Ze gingen furieus van start. Alles leek ineens op zijn plek te vallen. De ene na de andere weergaloze aanval werd losgelaten op het doel van de tegenstander. Mede door een fraaie, onvervalste hattrick van een niet nader te noemen speler stond er aan het eind van de rit een eclatante 7-0 op het bord. Het team declasseerde de tegenstander op alle fronten. Met de 7-0 kregen de Pinten zelfs nog te weinig en het was dan ook verre van geflatteerd. Op de vraag na de wedstrijd aan Niels Bohnen wat er gezegd was in de kleedkamer gniffelde de oude rot, “ik heb ze verteld dat een carrière zoals ik die heb gehad voor hun in het verschiet ligt wanneer ze niet beter hun best doen. Kennelijk was dat voldoende.” Bookmaker Na de derde overwinning op rij steeg de verwachting van het publiek naar ongekende hoogte. Bij de plaatselijke Bookmakers stond de nummer 1 van poule B als favoriet op de lijst. Ondanks alle enthousiaste reacties van het publiek deden de Pinten hun best met beide benen op de grond te blijven staan. Na een korte pauze welke wederom werd benut om ritmische klanken te produceren volgde een lange warming-up. De Pinten werden minuten lang getijsterd en gedrild door de wild met stokken zwaaiende Niels Bohnen. Halve finale: Zvt. Bernards Verzekeringen - Baro In de halve finale die volgde namen de Pinten het op tegen Baro. Baro, outsider voor de titel, was keurig tweede geworden in hun poule en waren geenszins van plan de Pinten een makkelijke wedstrijd te bezorgen. Waar de eerdere wedstrijden vol op de aanval werd gespeeld ontspon zich in deze match een waar schaakspel. De Pinten hielden achterin eenvoudig stand. Baro wist nauwelijks kansen af te dwingen. Desondanks duurde het even voordat de Pinten een gaatje wisten te slaan. Via twee flitsende goals van Guus werd uiteindelijk het verschil gemaakt. Ook nu gaven de Pinten de voorsprong niet meer uithanden, mede door de defensieve zekerheden die door trainer Van Eeten werden ingebouwd. Één van deze zekerheden was Arjen Weening: “Het was inderdaad een tactisch schaakspelletje wat zich hier afspeelde. Maar gelukkig wisten we ze al met al eenvoudig schaakmat te spelen. Ik heb genoten van deze wedstrijd en zeker ook van de vorige. Het is heerlijk om in zo’n team een keer mee te mogen draaien. Tot nu toe al een geweldige ervaring.” De aanloop naar de finale En zo gingen de Pinten richting de finale. Vier opeenvolgende zeges, de doelcijfers veelzeggend: 14-2. In de aanloop naar de finale, welke gespeeld zou worden tegen Gremio, werd er onderling veel gesproken. Geen van alle selectiespelers wist eerder een prijs te pakken en nu waren ze zo dichtbij. Ook nu weer bleven de Pinten lang in de kleedkamer en werd er een lange warming-up afgewerkt. De eerder gespeelde wedstrijden begonnen toch wel hun tol te eisen. Maar op een toernooi als deze mag er geen enkel excuus zijn. Één ding telt… en dat is de winst in de Finale! Finale: Zvt. Bernards Verzekeringen - Gremio Om 17.30 uur verschenen beide teams aan de aftrap. De spanning was van de gezichten af te lezen. Wederom begonnen de Pinten goed aan de wedstrijd en werden er nauwelijks kansen weggegeven. In de eerste helft hadden de Pinten het betere van het spel en zker ook de beste kansen. Arjen Weening verzilverde één van deze kansen en daardoor werd de ruststand bepaald op 1-0. Deze stand was een schrale afspiegeling van de kansenverhouding. Zeker ook omdat Dennis Bernards kort voor rust de grootste kans miste. Vrij voor goal koos hij voor een schwalbe in plaats van de bal binnen te schuiven. Achteraf niet de beste keuze uit zijn loopbaan gebleken?!? Van Eten in een latere reactie hierover: “Dat was wel een beetje dom ja…”. In de tweede helft begon Gremio druk te zetten. De vermoeidheid begon de Pinten parten te spelen en langzaam aan begonnen de krachten weg te vloeien. Na een rommelige situatie voor het doel van Van den Hoven wist Gremio te profiteren van het onzekere optreden van de defensie: 1-1. Vrij snel na deze tegenslag volgde er een corner. Uit de rug van de defensie verscheen één van de aanvalsleiders van Gremio en die ramde de bal in de rechter onderhoek. Juist op het moment dat het er toe deed, besloot Martijn weer eens te grabbelen… 1-2. Deze domper kwamen de Pinten niet meer te boven. In de slotfase werd de gifbeker helemaal leeg gedronken. Christian de Cock kwam in een één-tegen-twee situatie terecht en nadat hij het kopduel was aangegaan besloot hij als een zoutzak weer op de aarde neer te ploffen. Van den Hoven wist ook andermaal niet de twee Gremioërs van scoren af te houden. Uitslag: 1-3. Weer geen prijs.... Het verdriet was na afloop groot in de kleedkamer. De technische staf kende geen medelijden. Er zijn harde woorden gevallen na afloop en ook zeker harde noten gekraakt. Niels Bohnen daarover: Wat een belabberde vertoning. Ze lieten zich als een stelletje nichten op zij zetten. Het is toch niet normaal. Ik stond op het punt om zelf er in te gaan….. Ach we zullen de wonden moeten likken en ons weer op moeten richten. Volgend jaar zijn we er weer bij. Maar dan zal er toch echt een keer gewonnen moeten worden! Door de lange zit in de kleedkamer misten de spelers de prijsuitreiking. Bij aankomst op het bordes waren dan ook alle prijzen vergeven, waar het niet dat er nog één beker voor de Pinten was achtergebleven: De Sportiviteitsprijs. Voor Stefan Bernards was het slechts een pleister op de wonden, “Ja dat is dan nummer 20 ofzo… Ik word schijtziek van die sportiviteitsprijzen… Geef mij maar eens een echte prijs. Volgend jaar maar weer proberen. Het is helaas weer net-niet”. En zo dropen de Pinten weer af naar Waalwijk en omstreken. Trainer/Coach Paul van Eeten koos het hazenpad richting Amsterdam. Naar verluidt gaat hij zich daar de komende weken bezighouden met het bedenken van een nieuwe, maar hopelijk ook succesvollere strijdwijze. Wellicht dat dat nog iets positiefs mag opleveren voor het nieuwe seizoen.
|
info@de7pinten.nl. Alle behaalde resultaten bieden geen garantie voor de toekomst.